1. خاکی، غ. (1390). روش تحقیق با رویکرد به پایاننامهنویسی (چاپ نهم). تهران: انتشارات بازتاب.
2. رضایی، م. ر. (1389). تبیین تابآوری اجتماعات شهری بهمنظور کاهش اثرات سوانح طبیعی (زلزله) (مطالعة موردی: کلانشهر تهران). (رسالة دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری)، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
3. رفیعیان، م.، رضایی، م. ر.، عسگری، ع.، پرهیزکار، ا.، و شایان، س. (1390). تبیین مفهومی تابآوری و شاخصسازی آن در مدیریت سوانح اجتماع محور (CBDM). برنامهریزی و آمایش فضا، 15(4)، 41 - 19.
4. صالحی، ا.، آقابابایی، م. ت.، سرمدی، ه.، و فرزادبهتاش، م. ر. (1390). بررسی میزان تابآوری محیطی با استفاده از مدل شبکة علیت. محیطشناسی، 37(59)، 112-99.
5. طحارى مهرجردى، م. ح.، میرغفورى، ح.، شاکری، ف.، و باباییمیبدى، ح. (1391). ارائة راهکارهای ارتقای عملکرد در بخش دولتی با رویکرد BSC، ANP فازی و VIKOR (مطالعة موردی در اداره کل تعاون استان یزد). فطلنامه بهبود مدیریت، 6(1)، 127-105.
6. عبدالهی، م. (1382). مدیریت بحران در نواحی شهری. تهران: انتشارات سازمان شهرداریها و دهیاریها.
7. فرجی سبکبار، ح.، بدری، ع.، مطیعی لنگرودی، ح.، و شرفی، ح. (1389). سنجش مقدار پایداری مناطق روستایی برمبنای تحلیل شبکه با استفاده از تکنیک بردا (مطالعة موردی: مناطق روستایی شهرستان فسا). فصلنامة پژوهشهای جغرافیای انسانی، 42(72)، 156-135.
8. فرزادبهتاش، م. ر.، پیربابایی، م. ت.، کینژاد، م. ع.، و آقابابایی، م. ت. (1391). تبیین ابعاد و مؤلفههای تابآوری شهرهای اسلامی. فصلنامة مطالعات شهر ایرانی اسلامی، 3(9)، 121-113.
9. کلانتری، خ. (1389). پردازش و تحلیل دادهها در تحقیقات اجتماعی- اقتصادی (چاپ چهارم). تهران: فرهنگ صبا.
10. گیوهچی، س. (1388). تحلیل و ارائة الگوهای مدیریت در سوانح شهری ناشی از مخاطرات زیستمحیطی، منطقة 6 تهران، (رسالة دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری)، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
11. مدیریت آمار و تحلیل اطلاعات شهرداری تبریز. (1390). گزارش تحلیلی از نتایج سرشماری 1390 به تفکیک مناطق دهگانة شهرداری تبریز. تبریز: چاپ هاتف شهر.
12. Ainuddin, S., & Routray, J. K. (2012). Community resilience framework for an earthquake prone area in Baluchistan. International Journal of Disaster Risk Reduction, 2, 25-36.
13. Davis, I., & Izadkhah, Y. (2006). Building resilient urban communities. Article from OHI, 31(1), 11-21.
14. Khaki, Gh. (2011). Ravesh tahgig ba roykard be payannam nevisi ]The method of research with the approach of dissertation[ (9th ed.). Tehran: Baztab.
15. Mayunga, J. S. (2007). Understanding and applying the concept of community disaster resilience: A capital based approach. Landscape Architecture, 7, 22-28
16. Mitchell, J. K., Devine, N., & Jagger, K. (1989). A contextual model of natural hazard, Geographical Revoew, 89(4), 391-409.
17. Mitchell, T., & Harris, K. (2012). Resilience: A risk management approach [ODI background note]. London: Overseas Development Institute.
18. Rattien, S. (1990). The role of mediain hazard mitigation and disaster management. Disaster Press, 14(1), 36-45.
