هنگام بررسی وضعیّت گردشگری روستایی پیرامون کلان شهرها، با دو بحث متفاوت ولی وابسته روبرو هستیم، که یکی از آنها در برگیرنده مقاصد گردشگری است، یعنی روستاهایی که گردشگران برای گذران اوقات فراغت خود به آنجا سفر میکنند و روستاها "محصول گردشگری"اند. اما بحث بعدی به دسترسی مربوط است، گردشگران بیشتر به روستاهایی سفر میکنند که علاوه بر داشتن جاذبههای گردشگری، از بعد حمل و نقل نیز در مسافتی قابل دسترس قرار داشته باشند. این موضوع نشان دهنده ی شکلگیری "حوزهی نفوذ گردشگری" شهرها و کلانشهرهاست. مقالهی حاضر، در وهله ی اول به بیان محصول گردشگری روستایی و نسبت بین کلانشهرها و گردشگری روستایی پرداخته و پس از آن با انتخاب کلان شهر مشهد به عنوان مطالعهی موردی، بحث دسترسی و حوزهی نفوذ گردشگری را مورد بررسی قرار میدهد. نتایج به دست آمده از این بررسیها نشان دهنده ی آن است که حوزه ی نفوذ گردشگری در کلان شهر مشهد حدود 20/43 کیلومتر است و روستاهای دارای قابلیّت گردشگری در این شعاع، به عنوان تفرّجگاههای پیرامون کلان شهر، شکل دهندهی محصول گردشگری روستایی هستند.
کلید واژهها: محصول گردشگری، منطقهی کلان شهری، گردشگری روستایی، حوزهی نفوذ گردشگری.
جغرافیا و توسعه ناحیه ای,مجله و سقایی,سقایی . (1387). تحلیلی بر گردشگری روستایی در پیرامون کلانشهرها (مطالعه ی موردی: کلان شهر مشهد). (e25768). جغرافیاوتوسعه ناحیه ای, 6(1), e25768 doi: 10.22067/geography.v6i10.4268
MLA
جغرافیا و توسعه ناحیه ای,مجله , و سقایی,سقایی . "تحلیلی بر گردشگری روستایی در پیرامون کلانشهرها (مطالعه ی موردی: کلان شهر مشهد)" .e25768 , جغرافیاوتوسعه ناحیه ای, 6, 1, 1387, e25768. doi: 10.22067/geography.v6i10.4268
HARVARD
جغرافیا و توسعه ناحیه ای مجله, سقایی سقایی. (1387). 'تحلیلی بر گردشگری روستایی در پیرامون کلانشهرها (مطالعه ی موردی: کلان شهر مشهد)', جغرافیاوتوسعه ناحیه ای, 6(1), e25768. doi: 10.22067/geography.v6i10.4268
CHICAGO
مجله جغرافیا و توسعه ناحیه ای و سقایی سقایی, "تحلیلی بر گردشگری روستایی در پیرامون کلانشهرها (مطالعه ی موردی: کلان شهر مشهد)," جغرافیاوتوسعه ناحیه ای, 6 1 (1387): e25768, doi: 10.22067/geography.v6i10.4268
VANCOUVER
جغرافیا و توسعه ناحیه ای مجله, سقایی سقایی. تحلیلی بر گردشگری روستایی در پیرامون کلانشهرها (مطالعه ی موردی: کلان شهر مشهد). جغرافیاوتوسعه ناحیه ای. 1387;6(1):e25768. doi: 10.22067/geography.v6i10.4268