شهر اهواز با وجود دارا بودن پتانسیلهای منحصر به فرد در زمینه گردشگری، هنوز نتوانسته است به جایگاه واقعی خود در نقشه گردشگری ملی و بینالمللی دست یابد و از یک برند گردشگری شهری قوی و متمایز بهرهمند شود. این عدم موفقیت ناشی از کمبود برنامهریزی یکپارچه و بازاریابی ناکارآمد است. در این زمینه به نظر میرسد گردشگری خلاق میتواند یک راهبرد مؤثر برای تمایز و هویتبخشی به برند گردشگری اهواز باشد و فرصتهای جدیدی برای جذب گردشگران با انگیزههای فرهنگی و هنری فراهم کند.در همین راستا هدف اصلی پژوهش حاضر، بررسی نقش گردشگری خلاق در ارتقاء برندسازی شهری در شهر اهواز است. در همین راستا، از میان جامعه آماری شامل شهروندان و گردشگران اهواز، حجم نمونهای برابر با ۳۸۴ نفر با استفاده از فرمول کوکران انتخاب شد. دادههای پژوهش از طریق پرسشنامههای محققساخته جمعآوری شده و با بهرهگیری از تحلیل همبستگی و مدلسازی معادلات ساختاری (SEM) با استفاده از نرمافزارهای SPSS و Smart PLS مورد تحلیل قرار گرفتند نتایج پژوهش نشان میدهد که گردشگری خلاق در ارتقاء شاخصهای برندسازی شهری نقش کلیدی و مثبتی ایفا میکند. به گونهای که مدل اندازهگیری از نظر پایایی درونی و روایی همگرا در سطح بسیار مطلوب تأیید شد، اما روایی واگرا به دلیل همبستگی متقاطع شدید بین ابعاد گردشگری خلاق و برندسازی شهری رد گردید. با این حال، شاخص 029/0= SRMR، برازش کلی مدل ساختاری با دادههای تجربی را بسیار قوی نشان داد. تنها دو شاخص زیرساختی در مزیت رقابتی برند دارای بار عاملی ضعیف بودند. و در نهایت نتایج نشان دادکه مدل از لحاظ فنی قوی است اما همپوشانی مفهومی بین متغیرهای اصلی وجود دارد.
