بررسی نقش کشاورزی در توسعه ی روستایی(مطالعه ی موردی: بخش میانکنگی سیستان)

نوع مقاله : علمی- پژوهشی

نویسندگان

چکیده

کارکرد اصلی مناطق روستایی در جهان سوم، کشاورزی، است و به دلیل تأثیر ویژه آن بر اشتغال، تعدیل فقر و درآمد، امنیّت غذایی و خودکفایی، از اهمیت بالایی برخوردار است. این پژوهش به بررسی نقش کشاورزی ( به عنوان متغیر مستقل) در توسعه ی روستایی (متغیر وابسته)بخش میانکنگی سیستان می پردازد. روش تحقیق، از نوع توصیفی ـ تحلیلی و بر مبنای داده های جمع آوری شده از پرسش نامه ی استاندارد روستا و خانوار می باشد. برای تحلیل داده‌ها از آزمون های هم بستگی و تحلیل چند متغیره متناسب با هدف تحقیق استفاده شده است. حجم جامعه ی نمونه 372 سرپرست خانوار در چهل روستای نمونه بوده است که با روش تخصیص متناسب به صورت تصادفی به دست آمده است. ضریب تغییرات چهار بعد توان کشاورزی نشان می دهد که بعد اجتماعی با ضریب 12/0 همگن ترین و بعد تولیدی با ضریب 35/0 ناهمگن ترین بعد است. بین ابعاد توسعه-ی روستایی نیز بعد اجتماعی با ضریب 14/0 همگن ترین و بعد اکولوژیکی با ضریب 26/0 ناهم گن ترین بعد است. آزمون هم بستگی بین دو متغیّر مستقل (توان کشاورزی ) و وابسته ( توسعه ی روستایی)، رابطه ی معناداری را نشان داده است. براساس تحلیل چند متغیره، بعد تولیدی به تنهایی 3/40 درصد از تغییرات متغیر وابسته (توسعه ی روستایی) را تبیین نموده است. در مجموع ابعاد چهارگانه ی توان کشاورزی 4/52 درصد از تغییرات توسعه ی روستایی را بیان کرده است. نتیجه ی تحلیل چند متغیره بعد تولیدی - به عنوان مهمترین و اثرگذارترین بعد - نشان می دهد که سرانه ی درآمد خالص به تنهایی 3/27 درصد و عملکرد گندم 5/7 درصد واریانس توسعه ی روستایی را تبیین می کند. این مسأله ضرورت توجه و برنامه ریزی شاخص‌های مهمِ بعد تولیدی کشاورزی را یادآور می شود.
کلیدواژه‌ها: توان کشاورزی، توسعه روستایی، بخش میانکنگی، سیستان.

عنوان مقاله [English]

The Study of the Role of Agriculture in Rural Development: Miyankangi district in Sistan

نویسندگان [English]

  • Hamid Shayan
  • Khadije Bouzarjomehri
  • Mahmoud Mirlotfi
چکیده [English]

The main function of rural areas in the third world is the agricultural function which is crucially important because of its great effects on employment, moderating income and poverty, food security and self-efficacy. This article studies the role of agriculture (as an independent variable) in rural development (related variable) of Miyankangi district in Sistan. The method of the study was descriptive – analytical and the data were collected through standard rural and family questionnaires. For analyzing the data, the researchers used multivariate analysis and correlation tests. The sample of the study included 372 people taken randomly from 40 villages. The variance observed in the four dimensions of agricultural power showed that the social dimension with a coefficient of 12% was the most homogeneous dimension, while productive dimension with a coefficient of 35% was the most heterogeneous one. Among the rural developmental dimensions, the social one with a coefficient of 14% was the most appropriate and the ecological dimension with a coefficient of 26% was the most inappropriate one. The correlation test showed a significant relation between the two independent and related variables. Based on the multivariate analysis, the productive dimension has explained 40.30% of the variance of the related variable. In general, the four agricultural dimensions have explained 52.4% of the changes of rural development.

Key words: Agricultural power; Rural development; Miyankangi district; Sistan.