پیش‌بینی‌ خشکسالی با روش ریزگردانی خروجی الگو‌های GCM

نوع مقاله : علمی- پژوهشی

نویسنده

مجله جغرافیا و توسعه ناحیه ای

https://doi.org/10.22067/geography.v5i8.4233

چکیده

امروزه، استفاده از خروجی‌های الگوهای گردش عمومی در مطالعات هواشناسی و اقلیم شناسی، گسترش پیدا کرده و بسیاری از خلأهای محاسباتی را پوشش داده است. با توجّه به این که اخیراً قدرت تفکیک الگوهای گردش عمومی و منطقه‌ای به شکل چشمگیری افزایش یافته است، امّا هیچ یک از این الگوها قادر به پیش‌بینی آب و هوای واقعی در مقیاس ایستگاهی و خرد مقیاس نیست، لذا جهت به‌کارگیری خروجی این الگوها روش‌های مختلفی به‌کار برده می‌شود. این روش‌ها که به دو دسته‌ی آماری و دینامیکی تقسیم شده و گاهی به صورت تلفیقی از هردو به‌کار می‌روند به روش‌های ریزگردانی معروف‌اند. نوشتار حاضر می‌کوشد تا با انتخاب بهترین سناریوی اقلیمی، که هم‌خوانی مناسبی با داده‌های دیده‌بانی شده منطقه(ایستگاه‌های سینوپتیک استان خراسان) دارد و به‌کارگیری روش‌های آماری و دینامیکی، بهترین داده‌های اقلیمی را که با داده‌های واقعی هم‌خوانی داشته باشد، استخراج نماید تا با به‌دست آوردن ضرایب وزنی بین آنها پس از ریزگردانی، داده های پیش بینی اصلاح شده‌ای را استخراج نماید. در پایان با کاربرد شاخص استاندارد شده بارش ، پهنه‌بندی مناسبی از وضعیّت خشکسالی در آینده ارائه شود.
واژگان کلیدی: پیش‌بینی خشکسالی، الگوی گردش عمومیGCM، ریزگردانی، سناریوهای اقلیمی، SPI.

---