Journal of Geography and Regional Development

Development and Evaluation of Objective and Subjective Indicators of Urban Neighborhood Development (Case Study: Neighborhoods in District 2 of Ahvaz)

Document Type : Research

Authors

Majid Goodarzi 1
Zahra Soltani 2
Saeed Amanpour 3
Faeghe Sarhani 4

1 Associate Professor of Geography and Urban Planning, Shahid Chamran University of Ahvaz, Ahvaz, Iran

2 Associate Professor of Geography and Rural Planning, Shahid Chamran University of Ahvaz, Ahvaz, Iran

3 Professor of Geography and Urban Planning, Shahid Chamran University of Ahvaz, Ahvaz, Iran

4 PhD student in Geography and Urban Planning, Shahid Chamran University of Ahvaz, Ahvaz, Iran

https://doi.org/10.22067/jgrd.2026.96940.1619
Abstract
In recent decades, the world has witnessed rapid urban expansion, which is chiefly driven by massive global migration to cities. Given the accelerating pace of urbanization and the growing spatial and service inequalities within urban areas, identifying valid indicators of development and exploring their spatial distribution has become crucial for accurate and equitable urban planning. Therefore, this research was designed to develop and evaluate objective and subjective indicators of urban neighborhood development in District 2 of Ahvaz, as a case study. The rapid growth of urbanization and spatial and service disparities in urban neighborhoods have underscored the importance of identifying and analyzing development indicators across these neighborhoods. In this applied research, a descriptive-analytical method has been adopted. Data were collected from two primary sources: secondary data, including official urban statistics, and primary data obtained from questionnaires, semi-structured interviews, and direct observation. Development indicators were identified and weighted based on a review of Iranian and international research literature. The RALSPI model was utilized to determine the relative importance of each indicator. Fuzzy analysis was conducted to adjust expert judgments and subjective perceptions with objective realities. The findings reveal that spatial, educational, health-medical, cultural-social, economic-commercial, and urban facilities indicators play a decisive role in the development of neighborhoods. Accordingly, neighborhoods in District 2 were categorized into affluent, semi-affluent, and deprived areas in terms of urban amenities, exhibiting substantial inequalities in access to services and infrastructure. The results suggest that strengthening local infrastructure, improving spatial justice, fostering public participation, and empowering neighborhoods can significantly contribute to achieving sustainable urban development.
 
 

Keywords

Neighborhood Development
Spatial Justice
Objective and Subjective Indicators
District 2 of Ahvaz
Subjects
  1. آروین، م؛ و پوراحمد، ا. (1395). ارزیابی کیفیت محیط مسکونی با استفاده از تکنیک دیتمل و روش فازی (نمونه موردی: شهر اهواز). فصلنامۀ آمایش محیط، 12(44)، 19-1.

. https://www.sid.ir/paper/130674/fa

  1. ابراهیم‌زاده، ع؛ ایستگلدی، م؛ و حاجی‌زاده، ف. (1398). تحلیـل و اولویت‌بنـدی شـاخص‌های اسـتراتژی توسـعۀ شهری در محلات منطقه هشت شهر شیراز. جغرافیا و پایداری محیط، 9(30)، 17-1. https://doi.org/10.22126/ges.2019.1060
  2. احمدی، ا؛ و جهانگرد، ا. (1399). رتبه‌بندی محلات شهر تهران از نظر سطح برخورداری و کیفیت زندگی با استفاده از TOPSIS Fuzz. اقتصاد شهری، 5(1)، 148 - 127.

 https://doi.org/10.22108/ue.2021.124422.1151

  1. بهوندی، س؛ ارغان، ع زندمقدم، م.ر؛ و کرکه‌آبادی، ز. (1401). بررسی اثرگذاری ریزگردها بر اقتصاد شهر اهواز. نشریۀ تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی، 22(67)، 374-351.

. http://dx.doi.org/10.52547/jgs.22.67.351

  1. حسینی‌شه‌پریان، ن. (۱۳۹۴). تحلیلی بر عدالت فضایی با تأکید بر خدمات عمومی شهری کلان‌شهر اهواز. پایان‌نامۀ کارشناسی‌ارشد، گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید چمران اهواز.
  2. حسینی، س.ک؛ پیشگاه‌هادیان، ح؛ و خسروی، م.ع. (1401). تحلیلی بر شاخص‎های نهادینه‌سازی سیاست محله‌محوری در توسعۀ اجتماعی و فرهنگی کلانشهر تهران. فصلنامۀ جغرافیایی سرزمین، 19(74)، 108 – https://doi.org/10.30495/sarzamin.2023.70097.2064
  3. خاکپور، ب؛ و باوان پوری، ع.ر. (1388). بررسی و تحلیل نابرابری در سطوح توسعه‌یافتگی مناطق شهر مشهد. مجلۀ دانش و توسعه، 16(27)، 21- 1.

https://doi.org/10.22067/pm.v16i27.2008

  1. داداش‌پور، ه؛ و رستمی، ف. (1390). سنجش عدالت فضایی یکپارچه خدمات عمومی شهری براساس توزیـع جمعیـت، قابلیت دسترسی و کارایی در شهر یاسوج. مجلۀ مطالعات و پژوهش‌های شهری و منطقه‌ای، 3(10)، 22-1. https://urs.ui.ac.ir/article_19992.html
  2. رئیسی، م.م؛ و رئیسی، ا. (1394). جستاری در سنجش توسعه‌یافتگی نواحی شهر شیراز. مجلۀ پژوهش و برنامه‌ریزی شهری، 6(21)، 138- 121.
  3. زیاری، ک؛ قاسمی، س؛ مهدیان بهنمیری، م؛ و مهـدی، ع. (1394). رویکـردی مشـارکتی در فراینـد چشم‌انداز سازی توسعۀ شهری (موردپژوهش: شهر مهاباد). جغرافیا و برنامه‌ریزی، 19(53)، 201-167. https://geoplanning.tabrizu.ac.ir/article_3915.html
  4. سلیمانی، ع.رض؛ آفتاب، ا؛ و شیخ احمدی، ا. (1395). بررسی، تحلیل و رتبه‌بندی سطوح برخورداری محلات بافت فرسوده شهر ارومیه. فصلنامۀ مطالعات مدیریت شهری، 8(25)، 90-79. https://sanad.iau.ir/Journal/ums/Article/824761
  5. ظهیری، ه؛ موسایی، م؛ و حسین‌پور، ب. (1400). ارزیابی شاخص‌های اقتصادی محلات منطقه 15 کلان شهر تهران. فصلنامۀ راهبرد توسعه، 17(3)، 157-129.

 https://doi.org/10.22111/gaij.2021.6214

  1. فرجی، م.ا؛ حسینی، س.ع؛ ظهیری، م؛ و حسینی، س.م. (1398). سطح‌بندی و سنجش درجۀ توسعه‌یافتگی شهرستان‌های استان آذربایجان غربی با استفاده از تکنیک‌های برنامه‌ریزی. فصلنامۀ جغرافیایی سرزمین، 16(61)، 52-37. https://sanad.iau.ir/ar/Article/823092
  2. کامیابی، س؛ و طایفه‌رستمی، م. (1392) سنجش درجۀ توسعه‌یافتگی بر کنترل و کاهش آسیب‌های اجتماعی (مطالعه موردی: محله هرندی منطقه 12). فصلنامۀ مطالعات جامعه‌شناختی ایران، 3(9)، 45 -29. https://journals.iau.ir/article_522277.html
  3. محمدی، ع.ر؛ ارژنگی، ح؛ و حسینی، س.م. (1395). رتبه‌بندی‌یافتگی محلات شهری از نظر شاخص‌های فضای سبز عمومی با استفاده از مدل‌های تصمیم‌گیری چندمعیاره در محیط GIS نمونه موردی: شهر اردبیل. فصلنامۀ آمایش محیط، 11(43)، 146-125.

 https://sanad.iau.ir/Journal/ebtp/Article/985886/FullText

  1. مولایی‌هشجین، ن؛ معتمدی مهر؛ ا؛ و دانش‌نظافت، ع.ر. (1397). تحلیلی بر توسعه‌یافتگی مناطق شهری رشت با استفاده از تکنیک تاپسیس و آنتروپی شانون. مهندسی جغرافیایی سرزمین، 2(4)، 14- 1. https://www.jget.ir/article_69884.html
  2. مؤمنی‌اصفهانی، س؛ و ملک‌حسینی، ع. (1400). تحلیل و ارزیابی میزان تأثیرگذاری شاخص‌های رشد هوشمند بر توسعۀ شهری اراک. نگرش‌های نو در جغرافیای انسانی، 13(3)، 198 –

https://journals.iau.ir/article_681001.html

  1. میرزابیگی، ف؛ مجتبی‌زاده‌خانقاهی، ح؛ و سرور، ر. (1401). سنجش شاخص‌های توسعه در پایداری نواحی شهری مطالعه موردی: شهر ایلام. فصلنامۀ شهر پایدار، 5(1)، 15-1.

 https://doi.org/10.22034/jsc.2021.263247.1380

  1. نظم‌فر، ح؛ و پاشازاده، ا. (1397). ارزیابی سطح پایداری محله‌های مسکونی در نواحی پیرا- شهری (مطالعـه مـوردی: شهر اردبیل). جغرافیا و برنامه‌ریزی محیطی، 29(1)، 64-43.

. https://doi.org/10.22108/gep.2018.98009.0

 

  1. Abu Bakar, A. H., & Cheen, S. (2020). A framework for assessing the sustainable urban development. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 85(1), 484–492. https://doi.org/10.1016/j.sbspro.2013.08.377
  2. Acuto, M., Parnell, S., & Seto, K. C. (2018). Building a global urban science. Nature Sustainability, 1(1), 2–4.
  3. Cavaye, J. (2015). The influence of social networks on environmental awareness and the social responsibility of generations. BBR. Brazilian Business Review, 16(5), 500-518.
  4. Chen, Q., Acey, C., & Lara, J. J. (2015). Sustainable futures for Linden Village: A model for increasing social capital and the quality of life in an urban neighborhood. Sustainable Cities and Society, 14, 359–373.

https://doi.org/10.1016/j.scs.2014.03.008

  1. Choguill, C. L. (2016). Developing sustainable neighbourhoods. Habitat International, 32, 41–48. https://doi.org/10.1016/j.habitatint.2007.09.002
  2. Cohen, M., & Simet, L. (2018). Macroeconomy and urban productivity. In T. Elmqvist et al. (Eds.), Urban planet: Knowledge towards sustainable cities (pp. 130–146). Cambridge University Press.
  3. Estoque, R. C., & Murayama, Y. (2016). Quantifying landscape pattern and ecosystem service value changes in four rapidly urbanizing hill stations of Southeast Asia. Landscape Ecology, 31, 1481–1507.

https://link.springer.com/article/10.1007/s10980-016-0341-6

  1. Gao, J., & O’Neill, B. C. (2020). Mapping global urban land for the 21st century with data-driven simulations and Shared Socioeconomic Pathways. Nature Communications, 11(1), 16- 33. https://doi.org/10.1038/s41467-020-15788-7
  2. Ghellere, M., Devitofrancesco, A., & Meroni, I. (2017). Urban sustainability assessment of neighborhoods in Lombardy. Energy Procedia, 122, 44–49. https://doi.org/10.1016/j.egypro.2017.07.310
  3. Grimm, N. B., Foster, D., Groffman, P., Grove, J. M., Hopkinson, C. S., Nadelhoffer, K. J., ...& Peters, D. P. C. (2008). The changing landscape: Ecosystem responses to urbanization and pollution across climatic and societal gradients. Frontiers in Ecology and the Environment, 6(5), 264–272.

https://doi.org/10.1890/070147

  1. McDonald, R., & Beatley, T. (2020). Biophilic cities for an urban century: Why nature is essential for the success of citie Springer.
  2. Moroke, T., Schoeman, C., & Schoeman, I. (2019). Developing a neighbourhood sustainability assessment model: An approach to sustainable urban development. Sustainable Cities and Society, 48, 101433.

https://doi.org/10.1016/j.scs.2019.101433

  1. Palop, E. (n.d.). How can we make globalization work for sustainable development. Paper presented at the Development et Mondialisation Seminar, University Libre de Bruxelles, 1–2 March.
  2. Sharifi, A., & Murayama, A. (2014). Neighborhood sustainability assessment in action: Cross-evaluation of three assessment systems and their cases from the US, the UK, and Japan. Building and Environment, 72, 243–258.

https://doi.org/10.1016/j.buildenv.2013.11.006

  1. Shi, Q., Yu, T., Zuo, J., & Lai, X. (2016). Challenges of developing sustainable neighborhoods in China. Journal of Cleaner Production, 135, 972–983.

 https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2016.07.016

  1. Shoh-Jakhon, K. (2023). It is not for fun: An examination of social network site usage. Information & Management, 49(5), 210-217.
  2. Wangel, J., Wallhagen, M., Malmqvist, T., & Finnveden, G. (2016). Certification systems for sustainable neighbourhoods: What do they really certify? Environmental Impact Assessment Review, 56, 200–213.

https://doi.org/10.1016/j.eiar.2015.10.003

  1. Yang, B., Xu, T., & Shi, L. (2017). Analysis on sustainable urban development levels and trends in China's cities. Journal of Cleaner Production, 141, 868–880. https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2016.09.121
  2. Zhang, W., Villarini, G., Vecchi, G. A., & Smith, J. A. (2018). Urbanization exacerbated the rainfall and flooding caused by Hurricane Harvey in Houston. Nature, 563(7731), 384–388.
  3. Zhou, Y., Li, X., Asrar, G. R., Smith, S. J., & Imhoff, M. (2018). A global record of annual urban dynamics (1992–2013) from nighttime lights. Remote Sensing of Environment, 219, 206–220. https://doi.org/10.1016/j.rse.2018.09.009

 

Send comment about this article
Enter Name.
Enter a valid email address.
Enter a vaid affiliation.
Enter comments (At leaset 10 words)
CAPTCHA Image
Enter Security Code Correctly.

Home

Submit Manuscript

Contact Us