Journal of Geography and Regional Development

Explanation and Assessment of Urban Environmental Threats from a Smart City Approach (Case Study: Tabriz Municipality)

Document Type : Research

Authors

Razieh Ghasemzadeh 1
Hossein Nazmfar 2
Mahshid Taghikhani 3

1 Ph.D. Student in Geography and Urban Planning, Mohaghegh Ardabili University, Ardabil, Iran

2 Professor,Department of Geography & Rural Planning,Faculty of Planning and Environmental Sciences,University of Tabriz,Tabriz, Iran

3 MA in Regional Planning, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran

https://doi.org/10.22067/jgrd.2025.93975.1571
Abstract
The concentration of population in cities has created complex and interconnected systems characterized by vital infrastructures, socio-economic interactions, and governance networks. Factors such as increasing environmental complexity, growing competition, expansion and prevalence of advanced technologies, development of information and communication technologies, emergence of new methods for the provision of goods and services, environmental issues, and the shift of organizations from tangible to intangible assets have posed a wide range of intricate, diverse, and even unpredictable risks and threats to smart cities. In this context, the intelligent management of urban environmental threats has gained special importance as one of the pillars of urban sustainability. This study aims to explain and evaluate urban environmental threats with a smart city approach and explores its effect on selected indicators in the Municipality of Tabriz in terms of two dimensions, “probability of occurrence” and “degree of impact”. The statistical population consists of 55 experts and specialists working in smart city development departments in Tabriz Municipality, who were selected through the convenience sampling method. For data analysis, the one-sample t-test was used in SPSS software to evaluate research indicators. Then, to identify and rank the risks, the second-order factor analysis method was applied in AMOS software. The findings suggest that among the study indicators, the main threats in terms of probability of occurrence and degree of impact were: legal and ethical challenges (0.92), smart equipment and urban safety (0.90), digital divide (0.86), population density (0.85), electronic infrastructure (0.77), and changes in people's behavior (0.75). Overall, the results reveal the undesirable status of Tabriz Municipality in terms of urban environmental threats, with the highest level of risk related to legal, equipment, and urban safety indices.
 

Keywords

Environment
Smart City
Threats
Tabriz Municipality
Subjects
  1. استادی، ی. (1400). بررسی تأثیر مستقیم مدیریت شهری بر محیط‌زیست. پنجمین همایش بین‌المللی عمران، معماری و شهر سبز پایدار، تهران. https://civilica.com/doc/1156300
  2. آشنا، ر. (1400). تبیین جایگاه محیط‌زیست در برنامه‌های توسعۀ شهری با تأکید بر برنامه‌ریزی طراحی محور. دومین کنفرانس بین‌المللی و پنجمین کنفرانس ملی، 1-18.

 https://civilica.com/doc/1248852

  1. بخشیان، ج؛ عباسی، م؛ و گیوه‌چی، س. (1393). ارزیابی ریسک‌های پروژه‌های تعاونی مسکن با استفاده از مدل تصمیم‌گیری چندمعیاره. فصلنامۀ مطالعات مدیریت شهری، 6(18) ، 25-35. https://sanad.iau.ir/fa/Article/824531#:~:text=https%3A//sanad.iau.ir/fa/Article/824531
  2. تهران هوشمند. (1397). سازمان فناوری اطلاعات و ارتباطات شهرداری تهران.
  3. حسینی، ح. (1388). جمعیت، محیط‌زیست و منابع طبیعی. سایت جمعیت‌شناسی. https://populationstudies.blogfa.com/post/409
  4. برادران‌خانیان، ز؛ پناهی، ح؛ و اصغرپور، ح. (۱۳۹۹). بررسی وضعیت کنونی تحول هوشمند در کلان‌شهر تبریز. اقتصاد شهری، ۵(۲)، ۸۵–۱۱۲.
  5. روستایی، ش؛ پورمحمدی، م؛ و قنبری، ح. (1397). تئوری شهر هوشمند و ارزیابی مؤلفه‌های زیرساختی آن در مدیریت شهری موردشناسی: شهرداری تبریز. جغرافیا و آمایش شهری-منطقه‌ای، 8 (26)، 197-216.

 https://dorl.net/dor/20.1001.1.23452277.1397.8.26.12.4

  1. زینالی‌عظیم، ع. (1401). تحلیل دلبستگی مکانی در شهر تبریز با به‌کارگیری مقیاس شهرهای هوشمند در دوران بیماری کووید 19. مجلۀ پژوهش‌های جغرافیای برنامه‌ریزی شهری، 10 (3)، 80-65. https://doi.org/10.22059/jurbangeo.2022.342120.1687
  2. سرحدی‌نسب، س؛ کیخا، ط؛ و علم‌زاده، ز. (1399). مدیریت محیط‌زیست شهری و توسعۀ پایدار. پنجمین کنفرانس بین‌المللی تحقیقات بین‌رشته‌ای در عمران، معماری و مدیریت شهری قرن 21تهران. https://civilica.com/doc/1156956
  3. سیاح‌مفصلی، ا؛ و صحفی، ن. (1389). تبیین روش‌شناسی استفاده از مدل مدیریت ریسک در مدیریت بحران در مناطق شهری (مطالعه موردی استفاده از ارزیابی نیمه کمی ریسک و رادار مدل در تعیین میزان ریسک زلزله در منطقه 13 شهرداری تهران). فصلنامۀ مطالعات مدیریت شهری، 2(2)، 43-69. https://www.magiran.com/p2364649
  4. عزیزیان، م.ص؛ بهروان، ا؛ اصلانی، ز؛ و تقربی، ش. (1394). شهرهای هوشمند و نقش آن در توسعۀ پایدار شهری ایران. کنفرانس بین‌المللی معماری، شهرسازی، مهندسی عمران، هنر، محیط‌زیست افق‌های آینده و گذشته‌نگر، 1-8.تهران. https://civilica.com/doc/608545
  5. عظیمی‌فیروزآبادی، م؛ و عسکری‌کاسوائی، آ. (1397). محیط‌زیست هوشمند شهری؛ چیستی و تجارب. کنفرانس بین‌المللی جامعه و محیط‌زیست، تهران. 1-10

. https://civilica.com/doc/815735

  1. فارغ‌زاده، ن؛ و جمشیدی، ح.ع. (1396). شهر هوشمند با رویکرد توسعۀ پایدار. کنفرانس سالانۀ پژوهش‌های معماری، شهرسازی و مدیریت شهری ، شیراز.

 https://sid.ir/paper/895390/fa

  1. فتوحی، ص؛ و کیانی، س. (1393). مدیریت بحران و ارزیابی ریسک شهر قاین براساس ماتریس ریسک. فصلنامۀ برنامه‌ریزی منطقه‌ای، 4(14)، 103-120. https://civilica.com/doc/1916151
  2. قاسمی، ب؛ و رجبی، آ. (1399). بررسی اثر مدیریت ریسک سازمانی بر مزیت رقابت با تمرکز بر نقش میانجی فناوری اطلاعات در عصر پست‌مدرن. پژوهش‌های کاربردی در مدیریت و حسابداری، 19(5)، 46-61. https://civilica.com/doc/1241909
  3. قربانی، م؛ و نظرآبادیان، م. (1400). بررسی مبانی نظری و مفاهیم مرتبط با شهر هوشمند: شهرهای هزاره سوم. کنفرانس ملی معماری عمران و شهرسازی و افق‌های هنر اسلامی در بیانیه گام دوم انقلاب، 1- 10.تبریز. https://civilica.com/doc/1251837
  4. مؤمنی‌دهقی، ک.ع. (1398). حملات امنیت سایبری در شهرهای هوشمند و فناوری‌های سیار مرتبط با آن. اجلاس بین‌المللی علوم مهندسی فنّاوری و کسب‌وکارهای فناورانه، تهران.

https://civilica.com/doc/903164

  1. مبارکی، ا؛ سرور، ه؛ و آسمانی، ف. (1402). ارزیابی مؤلفه‌های امنیت زیست‌محیطی در کلان‌شهر تبریز. مجلۀ شهر ایمن، 6(24)، 106-124. 22034/ispdrc.2023.2013405.1058
  2. نعمتی، ن؛ و نعمتی‌زاده، س. (1394). توسعۀ سیستم پشتیبان تصمیم مدیریت ریسک سازمان در شرکت توسعه و نگهداری اماکن ورزشی کشور. آینده‌پژوهی مدیریت (پژوهش‌های مدیریت)، 26(103)، 41-57. https://sanad.iau.ir/Journal/jmfr/Article/786456/FullText
  1. Aditya, T., Ningrum, S., Nurasa, H., & Irawati, I. (2023). Community needs for the digital divide on the smart city policy. Heliyon, 9(8),18932.

https://doi.org/10.1016/j.heliyon.2023.e18932

  1. Al Sharif, R., & Pokharel, Sh. (2025). Modeling for Assessment of Risks in Smart City Mobility Operations. International Conference on Operations Research and Enterprise Systems. January 2025.
  2. Bartoli, G., Fantacci, R., Gei, F., Marabissi, D., & Micciullo, L. (2015). A novel emergency management platform for smart public safety. International Journal of Communication Systems, 28(5), 928-943. https://doi.org/10.1002/dac.2716
  3. Carraminana, D., Bernardos, A. M., Besada, J. A., & Casar, J. R. (2024). Towards resilient cities: A hybrid simulation framework for risk mitigation through data-driven decision making. Simulation Modelling Practice and Theory, 133, 102924.
  4. Costa, D. G. (2025). Emergency management in the age of smart cities: toward safer urban futures. Smart Construction and Sustainable Cities, 3(1), 1-2.
  5. Colding, J., Nilsson, C., & Sjoberg, S. (2024). Smart Cities for All? Bridging Digital Divides for Socially Sustainable and Inclusive Cities. Smart Cities, 7(3), 1044-1059.

https://doi.org/10.3390/smartcities7030044

  1. Demertzi, V., Demertzis, S., & Demertzis, K. (2023). An overview of cyber threats, attacks and countermeasures on the primary domains of smart cities. Applied Sciences, 13(2), 790 https://doi.org/10.3390/app13020790
  2. Farelnik, E., & Stanowicka, A. (2016). Smart city, slow city and smart slow city as development models of modern cities. Olsztyn Economic Journal, 11(4), 359-370.

https://doi.org/10.31648/oej.2938

  1. Geertman, S. C. M., Pettit, C., Goodspeed, R., & Staffans, A. (Eds.). (2021). Urban Informatics and Future Cities. Cham: Springer International Publishing.

https://doi.org/10.1007/978-3-030-76059-5

  1. Heydari, A., & Bakhtar, S. (2018). Analyzing The Regional Development of Kurdish Border Cities of Iran Using Sustainable Urban Development Indices (Study Area: Kurdistan Province). GeoJournal of Tourism and Geosites, 23 (3), 797-807.

DOI:10.30892/gtg.23315-329

  1. Morozova, I. A., & Yatsechko, S. S. (2022). The risks of smart cities and the perspectives of their management based on corporate social responsibility in the interests of sustainable development. Risks, 10(2), 34.

https://doi.org/10.3390/risks10020034

  1. Rao, S. K., & Prasad, R. (2018). Impact of 5G technologies on smart city implementation. Wireless Personal Communications, 100(1), 161-176.

https://doi.org/10.1007/s11277-018-5618-4

  1. Ullah, F., Qayyum, S., Thaheem, M. J., Al- Turjman, F., & Sepasgozar, S. M. (2021). Risk management in sustainable smart cities governance: A TOE framework. Technological Forecasting and Social Change, 167, 1207.
Send comment about this article
Enter Name.
Enter a valid email address.
Enter a vaid affiliation.
Enter comments (At leaset 10 words)
CAPTCHA Image
Enter Security Code Correctly.

Home

Submit Manuscript

Contact Us