Investigating Urban Physical Components to Measure Resilience Against Natural Hazards (Case Study: Minab City)

Document Type : Research-Case Study

Authors

Negar Rahsepar ¹

Abdolrasoul Ghanbari ²

Marziyeh Moghali ²

¹ PhD Student, Department of Geography and Urban Planning, Larestan Branch, Islamic Azad University, Larestan, Iran

² Department of Geography, Larestan Branch, Islamic Azad University, Larestan, Iran

https://doi.org/10.22067/jgrd.2025.92577.1539

Abstract

Natural hazards, as a part of the human life process that are increasing in frequency and diversity every day, are considered a fundamental challenge in achieving sustainable development of human societies; Therefore, attention to these natural hazards should become one of the priorities of urban planning. In this regard, the perspective has shifted from focusing solely on reducing vulnerability to increasing resilience to disasters, so that institutions involved in disaster alleviation have focused their activities on achieving a resilient society against disasters. The present study, understanding the importance of measuring urban resilience in terms of physical components, explored the urban area of ​​Minab, in Hormozgan Province. In this study, the following criteria were determined as effective physical components in resilience to natural hazards: distance from hazardous environments, quality of urban fabric, construction density, access to the road network, urban open space, access to relief bases, and access to medical centers. They were weighted and analyzed using the PIPRECIA technique. The findings suggested that the criterion of distance from hazardous environment, with a weight of 0.207718 and distance from medical centers, with a weight of 0.096288, wielded the highest and lowest effect on Minab's urban resilience to natural hazards, respectively. Based on the findings of the study, 77.5% of the total area is in the unsuitable and very unsuitable zone of resilience, and only 3.8% has suitable and very suitable physical conditions in this regard; therefore, according to the results, Minab’s physical condition appears to be very fragile and undesirable in terms of resilience to natural hazards.
 
 

Keywords

Resilience

Natural Hazards

PIPRECIA Model

Minab City

Subjects

• Planning in urban and rural areas

---

References

1. ابدالی، ی؛ حاتمی‌نژاد، ح؛ زنگنه‌شهرکی، س؛ پوراحمد، ا؛ و سلمانی، م. (1401). تحلیل شاخص‌های تاب‌آوری شهری در برابر مخاطره سیل با رویکرد آینده‌پژوهی، موردمطالعه: شهر خرم‌آباد. فصلنامۀ آینده‌پژوهی ایران، 7(1)، 1-26.
2. احمدی، ع؛ فتحی، س؛ و اکبری، ا. (1397). ارزیابی تاب‌آوری محیط شهری در برابر مخاطرات طبیعی با تأکید بر زمین‌لرزه با استفاده از منطق فازی و GIS)مطالعه موردی: شهر ارومیه). جغرافیا و مخاطرات محیطی، 27 ،57-73.
3. امان‌پور، س؛ حسینی‌امینی، ح؛ و عبادی، ح. (1398). تبیین مدیریت راهبردی با رویکرد تاب‌آوری شهری (مطالعه موردی: بافت فرسوده شهر اهواز). نشریۀ جغرافیا و مخاطرات محیطی، 30، 183-209.
4. امان‌پور، س؛ و هاشمی‌قندعلی، ف. (1401). بررسی و ارزیابی تاب‌آوری مؤلفه‌های کالبدی بافت فرسوده شهری (مطالعه موردی بافت فرسوده شهر مسجدسلیمان). فصلنامۀ مطالعات توسعۀ پایدار شهری و منطقه‌ای، 3(4)، 65-81.
5. بهروزی، ح؛ زندمقدم، م؛ و کامیابی، س. (1401). تحلیل توزیع مکانی میزان تاب‌آوری شهر در برابر مخاطرات طبیعی با تأکید بر سیل (مطالعه موردی: شهر قائم‌شهر). جغرافیای طبیعی، 15(56) 6، 67-85.
6. حبیبی، س؛ ابراهیمی، ل؛ بزرگمهر، ک؛ و رمضانی‌پور، م. (1401). بررسی میزان تاب‌آوری شهری در برابر مخاطرات طبیعی (نمونه موردی: شهر سنندج). محیط‌زیست و توسعه، 13(26)، 113-125.
7. درمانی، ن؛ پروش، ح؛ دهقانی، م؛ و علی‌پور، و. (1403). بررسی تاب‌آوری شهر بندرعباس در ابعاد و مؤلفه‌های زیست‌محیطی و ارائۀ راهبردهای مدیریت شهری. فصلنامۀ آمایش محیط، 64، 46-71.
8. رفیعیان، م؛ رضایی، م؛ عسگری، ع؛ پرهیزگار،ا؛ و شایان، س. (1389). تبیین مفهومی تاب‌آوری و شاخص‌سازی آن در مدیریت سوانح اجتماع‌محور. (CBDM) برنامه‌ریزی و آمایش فضا، 15(41) ، 4-20.
9. زندمقدم، م؛ و ارجمندراد، ب. (1402). بررسی میزان تاب‌آوری بافت فرسودۀ شهر در برابر مخاطرات طبیعی (زلزله) مطالعه موردی: شهر سمنان. جغرافیا و روابط انسانی، 6(1)، 41-73.
10. زیاری، ک؛ ابراهیمی‌پور، م؛ پورجعفر، م؛ و صالحی، ا. (1399). تبیین راهبردهای افزایش تاب‌آوری کالبدی در برابر سیلاب، مطالعه موردی: رودخانۀ چشمه کیله شهر تنکابن. فصلنامۀ شهر پایدار، 3(1)، 89-105.
11. ژاله، م؛ و چاره‌جو، ف. (1399). سنجش و پهنه‌بندی میزان تاب‌آوری کالبدی محلات شهری در برابر زلزله ( نمونه موردمطالعه: منطقه 12 تهران). فصلنامۀ پژوهشی مدیریت بحران، 19، 83-99.
12. عباس‌زاده‌سورمی، م؛ رسولی، ح؛ و عنایتی، ف. (1400). سنجش و ارزیابی میزان تاب‌آوری مناطق شهری در برابر مخاطرات طبیعی با تأکید بر سیلاب‌های شهری (نمونه موردی: شهر نور). هشتمین همایش ملی پژوهشهای نوین در حوزۀ علوم جغرافیا، معماری و شهرسازی ایران، تهران.
13. قدسی، آ. (1402). بررسی و ارزیابی تاب‌آوری مؤلفه‌های کالبدی شهری (نمونه موردی: محله دانشکده ارومیه). دومین کنفرانس بین‌المللی عمران، معماری و فناوری اطلاعات در زندگی شهری، ایران.
14. مهردانش، گ؛ و آزادی‌زاده، ن. (1399). مفهوم تاب‌آوری شهری: مدیریت و برنامه‌ریزی آینده شهرها (کرونا 19). مجلۀ جغرافیا و روابط انسانی، 3(1)، 133-161.
15. مهندسین مشاور پویا نقش شهر و بنا (1395). طرح جامع شهری میناب، دفتر فنی- مهندسی و شهرسازی شهرداری میناب.
16. نظم‌فر، ح؛ و پاشازاده، ا. (1394). ارزیابی تاب‌آوری شهری در برابر مخاطرات طبیعی (مطالعه موردی: شهر اردبیل). فصلنامۀ علمی- پژوهشی دانشگاه گلستان، 27، 102-116.

 

17. Anelli, D., Tajani, F., & Ranieri, R. (2022). Urban resilience against natural disasters: Mapping the risk with an innovative indicators-based assessment approach. Journal of Cleaner Production, 371, 133496.
18. Beatley, T., & Newman, p. (2013). Biophilic Cities Are Sustainable, Resilient Cities. Sustainability 8(5), 332-338.
19. Folke, l., Carpenter, S., Walker, B., Scheffer, M., Chapin, T., & Rockstorm, J. (2010). Insight Resilience Thinking: Integrating Resilience, Adaptability and Transformability. Ecology and Society.15 (4),20. DOI:10.57551/ES-03610-150420.
20. Jain, N., Burman, E., Stamp, S., Shrubsole, C., Bunn, R., Oberman, T ... & Davies, M. (2021). Building performance evaluation of a new hospital building in the UK: Balancing indoor environmental quality and energy performance. Atmosphere, 12(1), 115.
21. Kapucu, N., Martín, Y., & Williamson, Z. (2021). Urban resilience for building a sustainable and safe environment. Urban Governance, 1(1), 10-16.
22. Leichenko, R. (2011). Climate change and urban resilience. Current Opinion in Environmental Sustainability, 3,164–168.
23. Moroz, C. B., & Thieken, A. H. (2024). Urban growth and spatial segregation increase disaster risk: Lessons learned from the 2023 disaster on the North Coast of São Paulo, Brazil. Natural Hazards and Earth System Sciences, 24, 3299–3314.
24. Moreau, M. M., & Ménascé, D. (2018). Urban resilience: Introducing this issue and summarizing the discussions. Field Actions Science Reports, 18(5), 6-11.
25. Ronan, K., & Johnston, D., (2005). Promoting community resilience in disaster, springer, 1-232.
26. Stanujkic, D., Zavadskas, E. K., Karabasevic, D., Smarandache, F., & Turskis, Z. (2017). The use of the pivot pairwise relative criteria importance assessment method for determining the weights of criteria. Infinite Study.
27. Summers, J.K., Harwell, L.C., Smith, L. M., & Buck. K. D. (2018). Measuring Community Resilience to Natural Hazards: The Natural Hazard Resilience Screening Index (NaHRSI)-Development and Application to the United States. GeoHealth, 2(2) (IF 4.3) Pub Date: 2018-12-07, DOI:10.1029/2018gh000160.
28. Tan, X., Wu, Q., & Shao, H. (2018). Global commitments and China’s endeavors to promote health and achieve sustainable development goals. Journal of Health, Population and Nutrition, 37(1), 1-4.
29. wang, W., Wei, H., Hassan, H., & He, X. (2024). Research progress and prospects of urban resilience in the perspective of climate change. Frontiers in Earth Science, 12(1), 1-9.
30. Woodruff, S., Bowman, A., Hannibal, B., Sansom, G., & Portney, K. (2021). Urban resilience: Analyzing the policies of U.S. cities. Cities, 10(115), 1-21.