Journal of Geography and Regional Development

Socio-Economic Pathology of New Towns in Terms of Social Sustainability (Case Study: Andisheh New Town)

Document Type : Research

Authors

Seyed Amir Chavoshi 1
Naser Eghbali 2
Azita Rajabi 3

1 Ph.D. Candidate, Department of Geography and Urban Planning, Central Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran

2 Professor, Department of Geography and Urban Planning, Central Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran

3 Associate Professor, Department of Geography and Urban Planning, Central Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran

https://doi.org/10.22067/jgrd.2024.91017.1499
Abstract
Socio-economic harms in new towns pose significant challenges to achieving social sustainability. New towns, which are constructed to mitigate population pressure and urban issues in the vicinity of metropolitan areas, often deal with problems such as economic inequality, poverty, low quality of life, absence of recreational and welfare facilities, environmental pollution, and weak social cohesion. Andisheh New Town is no exception, and due to its proximity to Tehran metropolis and the influx of surplus population, it confronts considerable economic and social pressures. The purpose of this study is to analyze the socio-economic challenges facing new towns with an emphasis on the social sustainability of Andisheh New Town. In this applied research, which has a descriptive-analytical design, both documentary analysis and field study have been employed. The statistical population includes residents of Andisheh New Town, and data were collected by a questionnaire. Using the Cochran’s formula, a sample size of 384 was computed, which was later increased to 450 to enhance the reliability of the study. According to the results of the two-stage Delphi method, several indicators of social sustainability in Andisheh New Town were identified and prioritized. In the first Delphi stage, experts proposed a list of potential indicators, which, after consensus and elimination of overlaps, were reviewed and rated in the second stage. They contended that challenges posed by diminished social capital and cohesion, security, and citizen participation are major barriers to social sustainability. Meanwhile, residents proposed issues such as access to urban services, quality of living environment, and availability of public spaces as key challenges to urban sustainability. Overall, experts and residents held relatively different views on this subject, and their priorities diverged, which may be rooted in their distinct experiences and interests.
 

Keywords

 Socio-Economic Pathology
New Towns
Andisheh New Town
Subjects
  1. آیینی، م؛ ذبیحی، ح؛ و زرآبادی، ز.س.س. (1398). ارائۀ مدل ارزیابانه از چالش‌های نظام مدیریت شهری شهرهای جدید ایرانی بر مبنای رویکرد مدل‌سازی ساختاری-تفسیری (ISM). نشریۀ علمی باغ نظر، 16(75)، 33-46.https://www.bagh-sj.com/jufile?ar_sfile=1025403
  2. ارشد، ل؛ و درویشی‌فرد، ع.ا. (1393). بی‌سازمانی اجتماعی و امکان شکل‌گیری آسیب‌های اجتماعی. فصلنامۀ پژوهش‌نامه مددکاری اجتماعی، 9(1)، 103-136.

 https://ensani.ir/file/download/article/20160312161400-10043-4.pdf

  1. ایباغی، س؛ حمیدی، ع. ر؛ و رسولی، س. ح. (1400). آسیب‌شناسی نظام مدیریت منابع انسانی شهرداری ساری با رویکرد مدل سه‌شاخکی. ششمین کنفرانس مطالعات مدیریت، اقتصاد و حسابداری صنعت محور، تهران. https://civilica.com/doc/1373119
  2. پروین، س؛ کلانتری، ع؛ صفری، م.ر؛ و مرادی، ع.ر. (1392). مهاجرت درون شهری و امکان شکل‌گیری آسیب‌های اجتماعی. فصلنامۀ مطالعات امنیت اجتماعی، 35، 385-418.

https://ecc.isc.ac/showJournal/1957/53924/709735

  1. پریزادی، ط؛ و بیگدلی، ل. (1397). برنامه‌ریزی راهبردی توسعۀ پایدار شهر جدید اندیشه. فصلنامۀ شهر پایدار، 1(1)، 57-75.

 https://www.jscity.ir/article_87366_0803552f818794a13387689644504300.pdf

  1. جفی، ر؛ و دی‌کانینگ، ا. (1399). درآمدی بر انسان‌شناسی شهری. (باصری، ع و سلطانی‌نژاد، م.ط. مترجمان). تهران: سمت.
  2. خضرلو، آ؛ و کریمی، ر. (1401). ارزیابی تهدیدات و آسیب‌پذیری شهر جدید اندیشه با رویکرد پدافند غیرعامل. فصلنامۀ علمی-پژوهشی اطلاعات جغرافیایی، 32(128)، 175-188. https://www.sepehr.org/article_703884.html
  3. رسولی، س.ح؛ یازرلو، ه؛ پوریانی، ج؛ و خمسه‌ای، ص. (1403). سنجش مشارکت اجتماعی در توسعۀ صنعت گردشگری و کاربست آن در ادبیات شهرسازی (مطالعه موردی: شهر ساری). فصلنامه پژوهش‌های جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، 2(7)، 21-1. https://civilica.com/doc/2214247/
  4. سنچولی، ب؛ کریمیان‌بستانی، م؛ و حافظ‌رضازاده، م. (1401). تحلیل آمایشی رویکردهای برنامه‌ریزی و طراحی شهر جدید تیس در راستای توسعۀ منطقه‌ای سواحل مکران. نشریۀ تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی، 22(64)، 379-398. https://jgs.khu.ac.ir/article-1-3968-fa.html
  5. شاکرمی، ک؛ و شکوهی، م. (1402). برنامه‌ریزی راهبردی توسعۀ شهرهای جدید در ایران (مطالعه موردی شهر جدید پردیس). نشریۀ چشم‌انداز جغرافیایی، 18(65), 141-154.

https://ensani.ir/fa/article/581345/

  1. شالی، م؛ محامدخسروشاهی، س.م؛ و جودی، پ. (1403). سنجش وضعیت شاخص‌های توسعۀ پایدار شهری در شهر جدید سهند. نشریۀ جغرافیا و برنامه‌ریزی، 28(87), 285-304.

. https://doi.org/10.22034/gp.2023.53831.3052

  1. شعاع‌کاظمی، م؛ و مؤمنی‌جاوید، م. (1393). آسیب‌های اجتماعی (نوپدید). تهران: آوای نور.
  2. صیدبیگی، ص؛ نصیری، م؛ برازان‌لطفی، س؛ و رسولی، س.ح. (1398). کاهش آسیب‌پذیری سکونتگاه‌های غیررسمی محلۀ فرحزاد در برابر زلزلۀ احتمالی تهران.فصلنامۀ دانش پیشگیری و مدیریت بحران، 9 (2)، 193-206.  https://dpmk.ir/article-1-257-fa.html
  3. فتحی‌آشتیانی، ع؛ الهی، ط؛ و اسماعیلی‌نسب، م. (1398). آسیب‌شناسی روانی. تهران: سمت.
  4. کلانتری‌خلیل‌آباد، ا؛ حیدری، ح؛ و سجاد، ع.ا. (1401). شناسایی فرایند آسیب‌پذیری شهرها با رویکرد پدافند غیرعامل. چاپ اول. تهران: دانشگاه هنر.

https://julistb.sinaweb.net/article_703884.html

  1. محسنی، م. (1399). جامعه‌شناسی انحرافات اجتماعی. تهران: انتشارات طهوری.
  2. محمودی‌سفیدکوهی، ع؛ طلاکیان، ل؛ و رسولی، س.ح. (1397). بازآفرینی کالبدی محلات شهری با رویکرد پایداری اجتماعی (نمونه موردی: سادات محله بابلسر). فصلنامۀ پژوهش‌های علوم جغرافیایی، معماری و شهرسازی، 2 (12)، 39-66. https://civilica.com/doc/764414/
  3. محمودی، آ؛ و پورمحمود، س. (1395). پایداری اجتماعی. سومین کنگرۀ بین‌المللی پایداری در معماری و شهرسازی دبی-مصدر. https://civilica.com/l/7167/
  4. مژگانی، پ؛ جهانشاهلو، ل؛ حسین‌زاده‌لطفی، ف؛ و رجبی، آ. (1402). تأثیر اصول زیرساخت‌های شهری در ارتقا سطح رضایت‌مندی شهروندان (نمونه موردی: شهرهای جدید اندیشه و پرند). نشریۀ پژوهش و برنامه‌ریزی شهری، 14(55)، 285-300.

https://doi.org/10.30495/jupm.2021.28306.3915

  1. مشکینی، ا؛ قاسمی، ک؛ و حمزه‌نژاد، م. (1393). ارزیابی حس تعلق به مکان ساکنان جدید: مطالعه موردی شهر جدید هشتگرد. فصلنامۀ علمی-پژوهشی فضای جغرافیایی، 14(48)، 41-56. http://geographical-space.iau-ahar.ac.ir/article-1-1522-fa.html
  2. ملانیاجلودار، ش؛ دانشوری‌نسب، ع؛ مالمیر، م؛ و رسولی، س.ح. (1399). سنجش پایداری اجتماعی در محلات مرکزی شهر بابل با رویکرد مدیریت یکپارچه شهری.مجلۀ خط‌مشی‌گذاری عمومی در مدیریت، 11 (38)،  83-97.  https://www.sid.ir/paper/515356/fa
  3. مهدیان‌بهنمیری، م؛ حاتمی‌نژاد، ح؛ و مهدی، ع. (1393). نگرشی به جرم‌خیزی و زمینه‌های ارتکاب به جرم در محلات حاشیه‌نشین. فصلنامۀ تحقیقات جغرافیایی، 1، 240-221.

  https://georesearch.ir/article-1-425-fa.html

  1. وفادارسورکی، ر؛ رسولی، س.ح؛ و جلیلیان، س. (1401). آسیب‌شناسی مدیریتی توسعۀ شهرها در ایران. اولین رویداد مدیریت بحران ایران قوی، 1، 1-21. https://civilica.com/doc/1758577/

 

  1. Choi, C. G., Lee, S., Kim, H., & Seong, E. Y. (2019). Critical junctures and path dependence in urban planning and housing policy: A review of greenbelts and new towns in Korea’s Seoul metropolitan area. Land Use Policy, 80, 195–204.

 https://doi.org/10.1016/j.landusepol.2018.09.027

  1. Korah, P. I. (2020). Exploring the emergence and governance of new cities in Accra, Ghana. Cities, 99, 102639. https://doi.org/10.1016/j.cities.2020.102639
  2. Nguyen, D. S., Schinckus, C., Canh, P. T., & Thanh, C. (2022). Asymmetric effects of global uncertainty: The socioeconomic and environmental vulnerability of developing countries. Fulbright Review of Economics and Policy, 2(1), 92–116.

       https://doi.org/10.1108/FREP-01-2022-0004

  1. Ramdhani, H., & Subekti, V. S. (2020). Dynamic local political elite in process for proposing regional expansion. JIP (Journal of Governmental Sciences): Study of Government and Regional Politics, 5(1), 1–11.

 https://doi.org/10.24905/jip.5.1.2020.1-11

  1. Ramli, W. A., Nor, E. B., Zulkifli, M., Taib, A., & Yusop, S. M. (2022). Disaster risk management: An overview of disaster risk assessment in ASEAN countries. In Sustainability management strategies and impact in developing countries: Community, environment and disaster risk management(Vol. 26, pp. 15–27). Emerald Publishing Limited. https://doi.org/10.1108/S2040-726220220000026002
  2. Sugandha, R., Freestone, R., & Favaro, P. (2022). The social sustainability of smart cities: A conceptual framework. City, Culture and Society, 29, 100460.

 https://doi.org/10.1016/j.ccs.2022.100460.

  1. Van Noorloos, F., & Kloosterboer, M. (2018). Africa’s new cities: The contested future of urbanisation. Urban Studies, 55(6), 1223–1241.

 https://doi.org/10.1177/0042098017700574.

Send comment about this article
Enter Name.
Enter a valid email address.
Enter a vaid affiliation.
Enter comments (At leaset 10 words)
CAPTCHA Image
Enter Security Code Correctly.

Home

Submit Manuscript

Contact Us