Journal of Geography and Regional Development

Formulating Key Driving Forces of Good Urban Governance in Iran (Case Study: Kashmar City)

Document Type : Research-Case Study

Authors

Mohammad Ghasemi Khozani 1
Kazem Zoghi Barani 2
Mohammad Reza Arab 3
Esmail Safaralizadeh 4

1 Assistant Professor, Department of Geography, Faculty of Literature and Humanities, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran

2 Assistant Professor of Political Geography, Imam Hossein University, Tehran, Iran

3 MSc student in Geography and Urban Planning, Faculty of Literature and Humanities, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran

4 Assistant Professor of Geography and Urban Planning, Payam Noor University, Tehran, Iran

https://doi.org/10.22067/jgrd.2022.78562.1187
Abstract
Today, the transition from centralized, hierarchical urban governance to decentralized, and democratic good governance is inevitable. Therefore, adopting a good governance approach in light of new planning perspectives, which is in harmony with the cultural, political, and economic context of various urban areas in Iran, is of paramount importance. Hence, the present study aims to identify the key drivers of good urban governance in the city of Kashmar using new approaches such as uncertainty and driver analysis. The research data were collected using library research and a survey. For the latter, a questionnaire and software models like Mic Mac were used, the validity and reliability of which were confirmed by specialists and scholars in this field. According to the results, the filling coefficient for the variables with two iterations of data rotation (high reliability) was 98.8%, suggesting a high impact coefficient and high factor loading in the selected variables. According to the values obtained from the initial cross-impact matrix, 963 cases with the highest statistical size had a high impact. Further, 852 cases had a medium impact, 114 had a low impact, and 325 had no impact, with a p-value of 14 (potential direct impact). Finally, it is suggested to cut administrative bureaucracy and increase transparency to improve the status of good urban governance in Kashmar.
 
 

Keywords

Key Drivers
Good Governance
Management Scenario Planning
Kashmar
Subjects
  1. اصلانی، ب؛ و امینی، ع. (1401). تحلیل دگرگونی‌‌های ساختاری جمعیت روستایی در استان اصفهان از 1385 تا 1395. جامعه‌شناسی کاربردی، 33(1)، 35-62.
  2. اندستا، ف؛ و روستایی، ش. (1400). ارزیابی عوامل مؤثر بر اجرای حکمروایی خوب شهری مشارکتی (برنامه NBN). نشریۀ علمی جغرافیا و برنامه‌ریزی، سال 25، شمارۀ 76، 43-55.
  3. بهرامی‌جاف، س. (1397). تحلیل ساختار فضایی جمعیت شهری و روستایی در آمایش سرزمین ایران و لزوم سیاست‌گذاری‌های آن. پایان‌نامه کارشناسی‌ارشد برنامه‌ریزی آمایش سرزمین، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ارومیه.
  4. تاری، م؛ و رضائی، م. (1398). سنجش و ارزیابی میزان حکمروایی خوب شهری در محله‌های شهر فردوسیه شهرستان شهریار. پژوهش‌های جغرافیای انسانی، دورۀ 51، شمارۀ 1، 23-40.
  5. توکلی‌نیا، ج؛ ایمانی، ح؛ و یدالله‌نیا، ح. (1400). تحلیل جایگاه حکمروایی خوب در عملکرد مدیریت شهری (مطالعه موردی: بابل). فصلنامۀ آمایش محیط، شمارۀ 53، 85-108.
  6. جعفری‌فرد، ج؛ صابری، ح؛ اذانی، م؛ و خادم‌الحسینی، ا. (1400). بررسی تأثیر حکمروایی خوب شهری بر میزان پایداری محله‌های شهر کهنوج. آمایش محیط، دورۀ 14، شمارۀ 53، 109 -132.
  7. حسین‌زاده، ر؛ صفرعلی‌زاده، ا؛ و خبازی، ح. (1400). سنجش زیست‌پذیری محلات شهری در راستای توسعۀ پایدار از دیدگاه شهروندان، موردمطالعه: محلۀ شهر کهنه و شهرک سیدمرتضی-کاشمر. فصلنامۀ جغرافیا و مطالعات محیطی، سال دهم، شمارۀ 40، 123-140.
  8. حکمت‌نیا، ح؛ ملکی، م؛ موسوی، م.ن؛ و افشانی، ع.ر. (1396). سنجش میزان تحقق‌پذیری حکمروایی خوب شهری در ایران (مطالعۀ موردی: شهر ایلام). پژوهش جغرافیای انسانی، دورۀ 49، شمارۀ 3، 607-619.
  9. ربانی، ط؛ مشکینی، ا؛ رکن‌الدین‌افتخاری، ع.ر؛ و رفیعیان، م. (1398). تبیین مسائل حکمروایی شهری در سناریوهای آیندۀ کلان‌شهر تهران مبتنی بر رویکرد تبدیل سناریوهای کیفی به کمی، دورۀ 2، شمارۀ 1، 45-62.
  10. رحمتی‌دلیر، ث؛ و ملک‌حسینی، ع. (1398). بررسی میزان انطباق‌پذیری مدیریت شهری ایران با اصول حکمروایی خوب شهری (مطالعه موردی: شهر کنگاور). مطالعات هنر اسلامی، سال 15، شمارۀ 33، 164-189.
  11. رهنما، م. ر. (1393). تعیین وضعیت شاخص‌های حکمروایی خوب شهری در شهر مشهد. مطالعات و پژوهش‌های منطقه‌ای، سال پنجم، شمارۀ 20، 143-162.
  12. شاهینی‌فر، م؛ و چاره‌جو، م. (1397). ارزیابی شاخص‌های مؤثر در تحقق حکمروایی خوب شهری در کلان‌شهرها (مطالعه موردی: شهر کرمانشاه). مجلۀ جغرافیا و توسعۀ فضای شهری، سال پنجم، شمارۀ 2، 201-219.
  13. شریف‌زاده‌اقدم، ا؛ شیخی، ع؛ و حیدری‌تاشه‌کبود، ا. (1398). ارزیابی مشارکت شهروندان در حکمروایی خوب شهری (مطالعه موردی: شهر پیرانشهر). مطالعات محیطی هفت حصار، سال هفتم، شمارۀ 28، 45-60.
  14. عبدی‌تربقان، ج؛ صرافی، مظفر؛ و رضویان، م.ت. (1398). بررسی توسعۀ کالبدی شهرها با استفاده از مدل‌های کمی آنتروپی شانون، هلدرن و موران (مورد پژوهی: شهر کاشمر). توسعۀ پایدار محیط جغرافیایی، 1(1)، 53-72.
  15. گلچینی، س؛ مرادی، ا؛ . خضرنژاد، پ. (1400). بررسی رویکرد حکمروایی خوب شهری در چارچوب نظام مدیریت شهری موردشناسی شهر سنندج. آمایش محیط، شمارۀ 52، 45-64.
  16. محمدی، ج؛ و کمالی‌باغ‌راهی، ا. (1395). تحلیل شاخص‌های حکمروایی خوب شهری در راستای استراتژی توسعۀ شهری موردشناسی: محدوده بافت فرسوده شهر کرمان. فصلنامۀ جغرافیا و آمایش شهری – منطقه‌ای، پیاپی 21، 153-170.
  17. محمدی، م؛ سرور، ر؛ ولی‌شریعت‌پناهی، م؛ و مجتبی‌زاده، ح. (1399). توسعۀ پایدار نواحی منطقۀ 4 شهر تهران با تأکید بر حکمروایی خوب شهری. فصلنامۀ جغرافیایی سرزمین، سال هفدهم، شمارۀ 65، 1- 24.
  18. Anand, P. B., & Navío-Marco, J. (2018). Governance and economics of smart cities: opportunities and challenges. Telecommunications Policy, 42(10), 795-799. https://doi.org/https://doi.org/10.1016/j.telpol.2018.10.001.
  19. Badach, J., & Dymnicka, M. (2017). Concept of ‘Good Urban Governance’and Its Application in Sustainable Urban Planning. In IOP conference Series: Materials science and engineering (Vol. 245, No. 8, p. 082017). IOP Publishing. doi:10.1088/1757-899X/245/8/082017.
  20. Belén Cano-Hila, A., Pradel-Miquel, M., & García, M. (2022). "Chapter 6: Citizenship practices and co-production of local social policies in Southern Europe". In Handbook on Urban Social Policies. Cheltenham, UK: Edward Elgar Publishing. Retrieved Aug 28, 2022.

from https://www.elgaronline.com/view/book/9781788116152/book-part-9781788116152-14.xml.

  1. Bixler, R. P., Lieberknecht, K., Atshan, S., Zutz, C. P., Richter, S. M., & Belaire, J. A. (2020). Reframing urban governance for resilience implementation: The role of network closure and other insights from a network approach. Cities, 103, 102726. https://doi.org/10.1016/j.cities.2020.102726.
  2. Blanco, I ., Salazar, Y., & Bianchi, L. (2020). Urban governance and political change under a radical left government: The case of Barcelona. Journal of Urban Affairs, Volume 42, Issue 1, pp 18-38.
  3. Boston, J., & Berman, E. (2017). Governing for the future: Designing democratic institutions for a better tomorrow. Bingley: Emerald.
  4. Chen, F., & White, J T. (2021). Urban design governance in three Chinese ‘pioneer cities. International Planning Studies, Volume 26, Issue 2, pp 130-148. https://doi.org/10.1080/13563475.2020.1752160.
  5. da Cruz, N. F. (2019). New urban governance: A review of current themes and future priorities. Journal of Urban Affairs, Volume 41, Issue 1. https://doi.org/10.1080/07352166.2018.1499416.
  6. da Cruz, N. F., Rode, P., & McQuarrie, M. (2019). New urban governance: A review of current themes and future priorities. Journal of Urban Affairs, 41(1), 1-19. https://doi.org/10.1080/07352166.2018.1499416.

 

 

  1. de Oliveira, J. A. P., Doll, C. N., Balaban, O., Jiang, P., Dreyfus, M., Suwa, A., ... & Dirgahayani, P. (2013). Green economy and governance in cities: assessing good governance in key urban economic processes. Journal of Cleaner Production, 58, 138-152. https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2013.07.043.
  2. Deng, F. (2019). Stakes, stakeholders and urban governance: a theoretical framework for the Chinese city. Eurasian Geography and Economics, Volume 59, Issue 3-4, 291-313. https://doi.org/10.1080/15387216.2019.1570298.
  3. Franz, T. (2019). Why “Good Governance” Fails: Lessons from Regional Economic Development in Colombia. International Journal of Urban and Regional Research 43, no. 4, 776–785. https://doi.org/10.1111/1468-2427.12742.
  4. Fuseini, I. (2021). Decentralisation, entrepreneurialism, and democratization processes in urban governance in Tamale. Ghana; Area Development and Policy, Volume 6, Issue 2, 223-242. https://doi.org/10.1080/23792949.2020.1750303.
  5. Gargano, G. (2021). The Bottom-Up Development Model as a Governance Instrument for the Rural Areas. The Cases of Four Local Action Groups (LAGs) in the United Kingdom and in Italy. Sustainability, 13(16), 9123. https://www.mdpi.com/2071-1050/13/16/9123.
  6. Giri, M., Bista, G., Singh, P. K., & Pandey, R. (2021). Climate change vulnerability assessment of urban informal settlers in Nepal, a least developed country. Journal of Cleaner Production, 307, 127213. https://doi.org/https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2021.127213.
  7. Grindle, M. S. (2007). Good enough governance revisited. Development policy review,25(5), 533-574.

https://doi.org/10.1080/07352166.2018.1559648.

https://doi.org/https://doi.org/10.1016/j.techfore.2018.09.012.

  1. Hussain, J., & Zhou, K. (2022). Globalization, industrialization, and urbanization in Belt and Road Initiative countries: implications for environmental sustainability and energy demand. Environmental Science and Pollution Research, 29(53), 80549-80567.
  2. Jiboye, A. D. (2011). Sustainable urbanization: Issues and challenges for effective urban governance in Nigeria. Journal of sustainable Development, 4(6), 211. https://doi.org/10.5539/jsd.v4n6p211.
  3. Kahouli, B., Miled, K., & Aloui, Z. (2022). Do energy consumption, urbanization, and industrialization play a role in environmental degradation in the case of Saudi Arabia? Energy Strategy Reviews, 40,

https://doi.org/https://doi.org/10.1016/j.esr.2022.100814.

  1. Kubo, T., & Mashita, M. (2020). Why the Rise in Urban Housing Vacancies Occurred and Matters in Japan. In T. Kubo & Y. Yui (Eds.), The Rise in Vacant Housing in Post-growth Japan: Housing Market, Urban Policy, and Revitalizing Aging Cities (pp. 3-22). Springer Singapore. https://doi.org/10.1007/978-981-13-7920-8_1.
  2. Maja, M. M., & Ayano, S. F. (2021). The Impact of Population Growth on Natural Resources and Farmers’ Capacity to Adapt to Climate Change in Low-Income Countries. Earth Systems and Environment, 5(2), 271-283. https://doi.org/10.1007/s41748-021-00209-6 .
  3. Meyer, N., & Auriacombe, C. (2019). Good urban governance and city resilience: An afrocentric approach to sustainable development. Sustainability, 11(19), 5514. https://doi.org/10.3390/su11195514.
  4. Mhlanga, D. (2021). Artificial Intelligence in the Industry 4.0, and Its Impact on Poverty, Innovation, Infrastructure Development, and the Sustainable Development Goals: Lessons from Emerging Economies? Sustainability, 13(11), 5788. https://www.mdpi.com/2071-1050/13/11/5788.
  5. Monzon, A. (2015). Smart cities concept and challenges: Bases for the assessment of smart city projects. International Conference on Smart Cities and Green ICT Systems (SMARTGREENS),2015.
  6. Morrison, N., & Nouwelant, R. V. D. (2020). Western Sydney’s urban transformation: examining the governance arrangements driving forward the growth vision. Australian Planner, Volume 56, Issue 2, 73-82. https://doi.org/10.1080/07293682.2020.1742172.
  7. Pierre, J. (2005). Comparative urban governance: Uncovering complex causalities. Urban Affairs Review, 40, 446–461. https://doi.org/10.1177/1078087404273442.
  8. Pieterse, E. (2019). Urban governance and spatial transformation ambitions in Johannesburg. Journal of Urban Affairs, Volume 41, Issue 1, 20-38. https://doi.org/10.1080/07352166.2017.1305807.
  9. Schultz, L., Folke, C., Osterblom, H., & Olsson, P. (2015). Adaptive governance, ecosystem management, and natural capital. Proceedings of the National Academy of Sciences, 112(24), 7369-7374. https://doi.org/10.1073/pnas.1406493112.
  10. Sepasgozar, S. M. E., Hawken, S., Sargolzaei, S., & Foroozanfa, M. (2019). Implementing citizen-centric technology in developing smart cities: A model for predicting the acceptance of urban technologies. Technological Forecasting and Social Change, 142, 105-116.
  11. Sheng, Y. K. (2010). Good Urban Governance in Southeast Asia. Environment and Urbanization Asia, 1(2), 131-147. https://doi.org/10.1177/097542531000100203.
  12. Sheng, Y. K. (2010). Good urban governance in Southeast Asia. Environment and Urbanization Asia, 1(2), 131-147. https://doi.org/10.1177/097542531000100203.
  13. Smith, B. (2007). Good governance and development. Bloomsbury Publishing.
  14. Stone, D., Porto de Oliveira, O., & Pal, L. A. (2019). Transnational policy transfer: the circulation of ideas, power and development models. Policy and Society, 39(1), 1-18. https://doi.org/10.1080/14494035.2019.1619325.
  15. Tan, S. Y., & Taeihagh, A. (2020). Smart City Governance in Developing Countries: A Systematic Literature Review. Sustainability, 12(3), 899. https://www.mdpi.com/2071-1050/12/3/899.
  16. Thakuriah, P., Tilahun, N. Y., & Zellner, M. (2016). Big data and urban informatics: Innovations and challenges to urban planning and knowledge discovery. In Seeing cities through big data: Research, methods and applications in urban informatics(pp. 11-45). Cham: Springer InternationalPublishing. https://doi.org/10.1007/978-3-319-40902-3_2.
  17. Wong Villanueva, J. L., Kidokoro, T., & Seta, F. (2022). Cross-border integration, cooperation and governance: A systems approach for evaluating “good” governance in cross-border regions. Journal of Borderlands Studies, 37(5), 1047-1070., https://doi.org/10.1080/08865655.2020.1855227.
  18. Yin, R. K. (2014). Case Study Research: Design and Methods. 5th ed. Thousand Oaks, CA: SAGE Publications.
  19. Young, O.R. (2018). Governing Complex Systems: Social Capital for the Cambridge, MA: The MIT Press.
Send comment about this article
Enter Name.
Enter a valid email address.
Enter a vaid affiliation.
Enter comments (At leaset 10 words)
CAPTCHA Image
Enter Security Code Correctly.

Home

Submit Manuscript

Contact Us