دانشگاه فردوسی مشهد جغرافیاوتوسعه ناحیه ای 2008-1391 8 2 2010 08 23 Climate Change Assessment in Khorasan-e Razavi Province from 2010 to 2039 Using Statistical Downscaling of GCM Output تحلیل تغییر اقلیم استان خراسان رضوی در دوره ی 39- 2010 با استفاده از ریزگردانی خروجی الگوی GCM 27214 10.22067/geography.v8i15.9506 FA باباییان باباییان Zahra نجفی Journal Article 2011 08 23 Because of low Spatial resolution and simplifications in meteorological processes in Global Circulation Models, they cannot sufficiently simulate the weather, comparing to the regional models; then, spatial and temporal downscaling of the GCM outputs are needed for decreasing errors of the Global Circulation Models. There are two methods of downscaling: statistical and dynamic. Weather Generator technique is one of popular methods of statistical downscaling. In this study, meteorological parameters of ECHO-G General Circulation Models including maximum and minimum temperature, radiation and precipitation were downscaled by a weather Generator model of LARS-WG in the period of 2010-2039. Results show the mean of precipitation will decrease by 9.5 percent; mean temperature will be decreased by 1.5-3.3 degrees in the period under study (2010-2039). Thresholds of heavy and extreme rainfalls will increase by 45 and 60 percent respectively. It is calculated that precipitations of cold season will increase by 13 percent with a shift toward the end of cold season. Finally, it was found that summer rainfall increases by the amount of 50 percent. Key words: Climate change; Climate change assessment; Khorasan-Razavi; Downscaling. به دلیل تفکیک فضایی کم ، حذف و یا ساده سازی برخی پدیده های خرد مقیاس در الگو‌های گردش عمومی جو، آنها در مقایسه با الگوهای منطقه ای و کوتاه مدت، نمی توانند تقریب درستی از شرایط آب و هوایی ناحیه ی مورد مطالعه را ارائه دهند. لذا باید خروجی این الگوها توسط الگوهای دینامیکی منطقه ای و یا آماری ریزگردانی شوند، تا با لحاظ اثرات محلی، خطای الگوهای گردش عمومی جو به حداقل ممکن برسد. در این مطالعه داده های روزانه ی الگوی گردش عمومیECHO-G تحت سناریوی A1 ، که از مرکز تحقیقات هواشناسی کشور کره جنوبی گرفته شده است، توسط الگوی آماری LARS-WG نسخه 3 از مقیاس مکانی 8/2×8/2 درجه ی جغرافیایی تا مقیاس ایستگاهی ریزگردانی شدند. توان مندی الگوی آماری در شبیه سازی اقلیم گذشته (2004-1988) ایستگاههای استان خراسان رضوی با کاربرد سناریوی حالت پایه و داده های دیدبانی مورد تأیید قرار گرفت. سپس بارش، تابش، دمای کمینه و بیشینه‌ی دوره 39-2010 در ایستگاههای هواشناسی استان خراسان رضوی الگوسازی شد. نتایج این تحقیق حاکی از کاهش5/9 درصدی بارش در منطقه ی مورد مطالعه ، افزایش میانگین سالانه ی دما بین 5/1 تا 3/3 درجه در ایستگاههای سینوپتیک استان، افزایش آستانه ی بارش‌های سنگین و بسیار سنگین بین 45 تا 60 درصد و همچنین کاهش بارش های فصل سرد تا حدود سیزده درصد و جابه جایی آن به سوی انتهای فصل سرد است. هرچند بارش های تابستانه در استان قابل ملاحظه نیستند، اما نتایج این تحقیق نشان دهنده ی افزایش حدود پنجاه درصدی بارش های تابستانه در این استان است. کلیدواژه‌ها: تغییر اقلیم، دوره 39-2010، خراسان رضوی، الگوی گردش عمومی جو، ریزگردانی. https://jgrd.um.ac.ir/article_27214_08e546f8f607177ace79a17856033516.pdf